Li hêvîya min bisekine, ez ê vegerim – Konstantin Simonov

Li hêvîya min bisekine, ez ê vegerim.

Bes gelek bisekine,

Bisekine, gava keser digirê

Baranê zerîn,

Bisekine, wexta befir dibare,

Bisekine, dema germê,

Bisekine, dema kesek nesekine,

Di şevên jibîrbûyî de.

Bisekine, wexta ji warên dûr

Name nayên,

Bisekine wexta herkes

Ji sekanê jî kerixîn.

Li hêvîya min bisekine, ez ê vegerim.

Xweşiyê hêvî neke

Ji kesên ku jiber dibêjin

Êdî wexta jibîrkirênê ye.

Bila bawerkin kur û dê

Ku ez êdî tuneme,

Bila heval biwestin ji hêvîbûnê

Rûnin li ber agirê

Şeraba sorê tûj vexwin

Bibîr bînin rûhê min…

Bisekine.

Gava bi wan re vexwî lez neke.

Li hêvîya min bisekine, ez ê vegerim.

Li rika hemû mirinan ve.

Bila kesên ku li hêviya min nesekinîn

Bibêjin: Şansê wî hebû.

Fem nakin kesên ku nesekinîn,

Çawa ji nava agirek

Bi libendebûna xwe

Te ez xwelaskirim.

Ez çawa sax mam

De bila ez û tu bizanibin;

Lewma te zanî li benda min bisekinî

Wekî din ne tu kes.

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir